Na een mooie voetbalcarrière van bijna dertig jaar hangt Giovanni Rogiers (35) zijn voetbalschoenen definitief aan de haak. Een aanslepend knieprobleem deed hem besluiten om een punt te zetten achter zijn actieve loopbaan. In onze rubriek Schoenen on den oak blikt hij terug op zijn carrière.
Je bent nog maar 35 jaar. Waarom beslis je nu al om te stoppen?
“Ik ben 35 jaar en heb beslist om na dit seizoen te stoppen omdat ik een volledig jaar met een knieprobleem heb gesukkeld. Uiteindelijk voelde ik dat het beter was om een einde te maken aan mijn voetbalcarrière.”
Hoe is jouw voetbalverhaal begonnen?
“Ik ben op mijn zesde beginnen voetballen bij Vigor Wuitens Hamme. Na enkele jaren maakte ik de overstap naar KSC Lokeren, waar ik tot mijn achttiende heb gespeeld. Daarna ben ik nog even teruggekeerd naar de beloften van Vigor Wuitens Hamme, maar doordat ik begon te werken, werd de combinatie van werk en voetbal moeilijk. Daarom ben ik naar SVH Waasmunster gegaan.”
“Bij SVH Waasmunster heb ik zeven jaar gespeeld. Daarna volgden vijf seizoenen bij VK Tielrode, om vervolgens opnieuw naar SVH Waasmunster terug te keren.”
Met welk gevoel neem je afscheid van het provinciale voetbal?
“Ik verlaat het voetbal met een voldaan gevoel. Ik heb heel veel mooie momenten mogen beleven en kijk met veel plezier terug op mijn carrière. Alleen is het jammer dat mijn laatste seizoen door mijn knieproblemen niet echt fijn is verlopen.”
Blijf je op een of andere manier actief in de sport?
“Nee. Door mijn knie heb ik nog altijd bepaalde klachten. Daarom zie ik het momenteel ook niet zitten om trainer te worden of recreatief te sporten.”
Welke momenten uit je carrière zal je nooit vergeten?
“Dat zijn er toch wel enkele. In mijn eerste periode bij SVH Waasmunster promoveerden we naar derde provinciale. Bij VK Tielrode mocht ik zowel promotie als een kampioenstitel vieren. En ook met SVH Waasmunster heb ik later opnieuw het kampioenschap mogen beleven. Dat zijn herinneringen die altijd zullen blijven.”
Welke trainer heeft de grootste indruk op jou gemaakt?
“Dat is zonder twijfel Jean-Marie Engels. Zijn aanpak op training, zijn tactische kennis en de duidelijke uitleg over spelers en tegenstanders waren echt top.”
“Daarnaast wil ik ook Kurt Dierick vermelden. Hij slaagde er telkens in om van een spelersgroep een hechte vriendengroep te maken. Ook dat is een kwaliteit die me altijd zal bijblijven.”
Wie wil je naast je trainers nog bedanken?
“Mijn ouders verdienen heel veel dank. Zij hebben mij jarenlang overal naartoe gebracht voor trainingen en wedstrijden. Zelfs tot mijn laatste wedstrijd stonden ze nog altijd langs de zijlijn om mij te steunen.”
“Ook mijn vrouw wil ik uitdrukkelijk bedanken. Zij kwam altijd supporteren en heeft door mijn voetbal heel wat afspraken moeten verzetten of laten vallen. Zonder de steun van mijn ouders en mijn vrouw was deze voetbalcarrière nooit mogelijk geweest.”
Zo sluit Giovanni Rogiers een mooi hoofdstuk af. Met verschillende promoties, kampioenstitels en heel wat onvergetelijke herinneringen kan hij met opgeheven hoofd terugblikken op een rijke voetbalcarrière.
Voetbal – 3de provinciale (M) – SVH Waasmunster
