De Sint-Niklase sabel-schermster Jolien Corteyn heeft voor de vijfde keer de Belgische titel veroverd. Een indrukwekkende prestatie, temeer ze in haar voorbereiding nog wat zoekende was na enkele jaren in de Verenigde Staten gewoond en getraind te hebben.

“In Amerika heb ik drie jaar heel veel getraind, onder meer dankzij de vele sparringpartners waar ik beroep op kon doen”, opent Corteyn. “Sedert februari ben ik weer volledig terug in België. Ik heb de voorbije maanden dus wat moeten zoeken hoe ik aan mijn trainingsuren kon geraken. In ons land zijn er wel wat clubs. Alleen hebben die maximum drie maal per week een schermtraining. Mijn doel is echter om vijf maal per week zo’n training te hebben, en dit dan aangevuld met twee krachttrainingen, vier individuele sessies met mijn papa/coach en twee maal een training gericht op stabiliteit en cardio. Om aan mijn trainingsuren te geraken rijd ik dus verschillende clubs af in Gent, Leuven en Sint-Niklaas. Ik ben dan ook opgetogen dat ik bij deze clubs welkom ben.”
Hoewel de nationale titel een prachtige bekroning is, ziet de Wase schermster het vooral als een ’tussendoel’. De echte pieken volgen later dit jaar. “We zijn heel hard aan het trainen omdat de grote internationale wedstrijden eraan zitten te komen. Zo vertrek ik binnen enkele weken naar de Wereldbekers in Athene, Seoul en Lima. In juni en juli staan het EK en WK op het programma. Daar wil ik echt top zijn, maar deze titel geeft mijn zelfvertrouwen alvast een enorme boost”, vervolgt Jolien Corteyn.

Schermen is voor Jolien inmiddels meer dan een passie; het is haar beroep. Sinds 2023 staat ze onder contract bij Topsport Belgian Defence. Dat stelt haar in staat om voluit voor haar ambities te gaan. “Op het EK mik ik op de top 16, en op het WK wil ik bij de eerste 32 zijn. Het doel op lange termijn is vooral om punten te sprokkelen voor de wereldranglijst. Alles staat in het teken van kwalificatie voor de Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles.”
Terugkijkend op haar tijd in de VS is de Sint-Niklase vooral dankbaar, al is ze blij weer thuis te zijn. In Amerika heerste er een ‘hyperfocus’ die mentaal soms zwaar woog. “Ik ben in Amerika echt een betere schermster geworden”, zegt de Sint-Niklase schermster. “Ik heb er fantastische mensen leren kennen, en ben ook dankbaar voor dit avontuur. Maar het is goed om weer bij familie en vrienden te zijn. In België heb ik nu een gezonder evenwicht gevonden tussen topsport en ontspanning. Dat doet mentaal enorm veel deugd.”