In de hoogste provinciale reeks heeft KFC Vrasene eindelijk zijn eerste zege van het seizoen te pakken. De mannen van Bryan Bultheel wonnen met 2-1 van Denderhoutem en hielden zo de drie punten in Vrasene. Na afloop was de ontlading groot. Volgende wacht maken ze de verplaatsing naar SK Munkzwalm, de week daarna spelen ze de derby tegen KSK Beveren.
“Ein-de-lijk!” lachte Bryan Bultheel. “Dat we hier zo lang op hebben moeten wachten, zegt eigenlijk alles. In onze tweede thuismatch krijgen we bij 0-0 in minuut 87 een open kans op winst en missen we. Dat moment is blijven hangen. Sindsdien bleef het telkens net niet.”
“We hebben ons nooit als het kneusje van de reeks beschouwd. We spelen elke week goed mee, maar uiteindelijk was het telkens verlies. Dat kruipt in de kopjes en knaagt aan het zelfvertrouwen. Toch heb ik een groep die blijft trainen, die samen blijft hangen, zelfs samen op café gaat. Deze ploeg heeft dit gewoon verdiend.”
“De wedstrijd zelf kende twee gezichten en eerlijk, in de eerste helft was Denderhoutem de betere ploeg. Ze hebben kwaliteit en een coach die voetbal wil brengen. Wij waren echter gevaarlijker op de tegenaanval, maar misten de zuiverheid om het goed uit te spelen. Ik sprak ondertussen al af met mijn linksvoor om aan zijn eerste controle te werken.”
“Na de rust nam Vrasene het heft in handen. We pakten de tweede helft over en via Aps maakten we verdiend de 1-0. Daarna nam Denderhoutem opnieuw over, maar op de counter scoorden wij twee keer, maar werden die goals – in mijn ogen – onterecht afgefloten. Drie afgekeurde goals in twee weken, dat maak je alleen mee als je onderaan staat.”
“Het leverde mij zelfs een rode kaart op. Ik gaf namelijk commentaar tegen de lijnrechter, die haalde de ref erbij en die gaf me rechtstreeks rood. Dat was compleet onterecht. Klagen over een fase is nooit rechtstreeks rood, maar goed pure onmacht. Op dat moment moet je incasseren en van drie meter verder coachen.”
“Typisch voor ons seizoen leek het dan toch nog fout te gaan lopen toen Denderhoutem in minuut 74 langszij kwam via een owngoal. Zij gingen voor meer, maar wij prikten tegen. Want met een geweldig afstandsschot van mijn broer Roy – in minuut 86 – werd het 2-1. Eindelijk bingo.”
“De ontlading was enorm. Eindelijk winst, eindelijk een beloning voor het harde werk” besloot Bryan Bultheel. “Nu rest ons dit seizoen nog twee grote doelen. We bereiden ons weliswaar al voor op tweede provinciale, maar we willen absoluut niet als laatste zakken. Doorslaar moeten we nog pakken. Daarnaast zitten we ook nog in de halve finale van de Hofman Cup en daar nemen we het thuis op tegen Munkzwalm. Die Hofman Cup is elk jaar een groot doel van onze voorzitter. En alleen al voor hem zijn we verplicht om er vol voor te gaan.”
Voetbal – 1ste provinciale (M) – KFC Vrasene
