Na een kwarteeuw in de kleuren van Heikant Zele hangt Benjamin Derden zijn voetbalschoenen aan de haak. Vijftien seizoenen maakte hij deel uit van de A-kern en beleefde hij alle promoties van derde provinciale tot eerste provinciale. De geboorte van dochter Liv gaf uiteindelijk het laatste duwtje om een weloverwogen beslissing te nemen.
Momenteel ben je 32 jaar. Waarom stop je met voetballen?
“Na ongeveer vijftien seizoenen bij de A-kern had ik het wel gezien. Ik snakte steeds meer naar vrije weekends. De geboorte van mijn dochter Liv heeft de beslissing alleen maar makkelijker gemaakt. Vanaf nu gaat mijn aandacht voor honderd procent naar haar.”
Hoe en waar is het allemaal begonnen? Geef gerust een overzicht van je sportieve loopbaan.
“Ik ben op mijn zesde begonnen bij Heikant Zele en ben er ook gestopt. Alles daartussen speelde zich eveneens bij dezelfde club af. Ik ben mijn hele carrière trouw gebleven aan Heikant. We startten in derde provinciale en ik heb alle promoties mogen meemaken, tot we uiteindelijk in eerste provinciale uitkwamen.”
Met welk gevoel neem je afscheid van het voetbal op provinciaal niveau?
“Ik kijk met enorm veel plezier terug op mijn voetbaljaren, maar ik heb ook geen seconde getwijfeld om te stoppen. In mijn hoofd was dit hoofdstuk helemaal afgerond. Dat is misschien wel de mooiste manier om afscheid te nemen.”
Blijf je nog actief in de sport?
“Momenteel blijf ik niet actief in het voetbal. Ik heb 25 jaar alles aan die sport gegeven en nu is het tijd voor iets helemaal anders. Trainer worden zie ik mezelf nooit doen. Misschien ooit nog eens een bestuursfunctie, maar de kans is klein dat dit in het voetbal zal zijn. Sporten blijf ik zeker doen. Ik wil opnieuw wat meer tennissen en vooral veel gaan lopen.”
Wat is de mooiste herinnering aan je sportieve carrière?
“De vier promoties die ik heb mogen meemaken, blijven natuurlijk heel bijzonder. Daarnaast denk ik ook spontaan aan de derby tegen Eendracht Zele in eerste provinciale. We verloren die wedstrijd eigenlijk kansloos, maar de sfeer was werkelijk ongelooflijk. Dat zijn wedstrijden die je nooit vergeet.”
Welke trainer heeft de grootste indruk op jou nagelaten?
“Ik heb eigenlijk niet zo veel trainers gehad, omdat ik ongeveer tien jaar met Geert Mertens heb samengewerkt. Met hem heb ik fantastische tijden beleefd en we zien elkaar vandaag nog altijd een paar keer per jaar. Geert kon een ploeg als geen ander motiveren. Hij was een echte peoplemanager en vooral een gevoelsmens. Hij heeft mij zien opgroeien van jonge puber tot volwassen man. Ik heb alleen maar mooie woorden voor hem. Daarna heb ik ook enkele jaren met Bart De Baets gewerkt. Hij maakte mij kapitein van de ploeg, iets waar ik als klein manneke alleen maar van kon dromen. Bart beschikt over enorm veel technische en tactische kennis en gaat door het vuur voor zijn ploeg. Ook aan die periode bewaar ik bijzonder mooie herinneringen.”
Wie wil je tot slot nog graag bedanken?
“Mijn ouders hebben een enorm belangrijke rol gespeeld. Vijfentwintig jaar lang stonden ze bijna elk weekend langs de zijlijn. Ze zullen er oprecht maar heel weinig gemist hebben. Ook mijn opa Gentil was vroeger mijn grootste supporter. Op bijna al mijn jeugdfoto’s staat hij trots naast mij. Jammer genoeg heeft hij de mooiste jaren van mijn carrière niet meer mogen meemaken.”
“Daarnaast wil ik zeker mijn vriendin Sarah bedanken. Zij heeft mij tien jaar lang drie keer per week moeten delen met het voetbal. Alle liefde voor haar, want samenleven met een voetbalzot is niet altijd eenvoudig. Ze is oprecht de allerbeste.”
“En als ik aan ploegmaats denk, zijn er ontzettend veel die ik zou kunnen noemen. Kevin Kestelyn, Bernard Van Eetvelde en Jorn Janssens komen het vaakst terug in de mooiste verhalen en herinneringen. Ook een speciaal dankwoord voor Filip De Brabander, die erbij was van de eerste tot de allerlaatste dag. Ik vergeet ongetwijfeld nog heel wat mensen, maar ik denk dat zij zelf wel weten hoeveel ze voor mij betekend hebben.”
Voetbal – 2de provinciale (M) – Heikant Zele
