Jonas Osselaer hangt zijn volleybalschoenen aan de haak. De speler van Volley Team Temse moet noodgedwongen afscheid nemen van de sport die jarenlang een belangrijk deel van zijn leven uitmaakte. In onze rubriek ‘Schoenen on den oak’ blikken we samen met hem terug op zijn sportieve carrière.
Welke leeftijd heb je momenteel en waarom heb je beslist om te stoppen?
“In september word ik 34 jaar en dat gaat stilaan samen met de typische volleybalkwaaltjes. Vorig seizoen speelde ik een volledig seizoen met een peesontsteking in de schouder. Dit seizoen was het mijn knie die problemen gaf. Uiteindelijk bleek het om een gescheurde meniscus en kraakbeenletsel van de hoogste graad te gaan. Dan weet je dat er eigenlijk maar één verstandige beslissing mogelijk is en dat is stoppen.”
“Daarnaast ben ik zelfstandig vloerder en die job mag natuurlijk niet gehypothekeerd worden door een hobby. Bovendien heb ik een zoontje van bijna twee jaar. Ik wil later, zonder al te veel pijn, met hem kunnen spelen in de tuin.”
Hoe is jouw volleybalverhaal begonnen?
“Dat begon in de lagere school. Verschillende sporten kwamen zich toen voorstellen in de klas en volleybal sprak mij meteen aan. Samen met enkele klasgenoten trok ik naar de eerste trainingen. Wat begon met twee of drie vrienden, groeide al snel uit tot een groep van vier of vijf. We vormden een hechte bende en dat zag je ook op het terrein.”
Met welk gevoel neem je afscheid van het actieve volleybal?
“Ik ga het zeker missen. Twintig jaar lang trainde ik twee à drie keer per week en stond ik bijna elk weekend op het veld voor een wedstrijd. Dat wordt een gewoonte en een belangrijk onderdeel van je leven. Het zal vreemd zijn om dat allemaal achter mij te laten.”
Blijf je nog actief in de sport?
“Volleyballen zit er voor mij niet meer in, maar stilzitten ga ik zeker niet doen. Je zal mij geregeld op een voetbalveld terugvinden. Ik speel cafévoetbal bij Herleving Temse. Een mens moet tenslotte in beweging blijven.”
Wat is jouw mooiste sportieve herinnering?
“Dat is zonder twijfel het kampioenschap bij de kadetten. Het mooie daaraan was dat we dat konden beleven met dezelfde vrienden waarmee we enkele jaren eerder aan ons volleybalavontuur begonnen waren. Daarnaast zal ik ook de legendarische avonden na onze thuiswedstrijden in Steendorp nooit vergeten.”
Welke trainers hebben een belangrijke rol gespeeld in jouw carrière?
“Ik heb het geluk gehad om in de jeugd de technische opleiding te krijgen van Jeroen D’Eer. Later, in de herfst van mijn carrière, was er Benjamin Remon. Van die twee trainers heb ik waarschijnlijk het meeste opgestoken.”
Zijn er nog andere mensen die je graag wil bedanken?
“Absoluut. Ik wil zeker mijn vriendin bedanken. Zij heeft jarenlang heel wat zaterdagavonden zonder mij moeten doorbrengen omdat wij ergens in een obscure uithoek van Vlaanderen een competitiewedstrijd moesten spelen. Zonder haar steun was dat allemaal veel moeilijker geweest.”
Volleybal – Heren – Volley Team Temse
