In tweede provinciale C zwaait TK Meldert de 38-jarige doelman Kevin De Dyn uit. Deze heeft er ruim 32 jaar voetbal opzitten bij diverse ploegen. Toch zegt hij het voetbal niet helemaal vaarwel aangezien hij nog actief blijft als trainer bij Borchtlombeek.
“De laatste twee jaar was ik actief bij TK Meldert” begint Kevin De Dyn ons gesprek. “Aanvankelijk was het de bedoeling om er nog een jaartje bij te doen, maar mogelijks niet meer als eerste keeper. Tot ik dan een voorstel kreeg van VK Borchtlombeek om deel uit te maken van de staf. Fysiek voelde ik mij zeker en vast nog goed om er nog een jaartje bij te doen. De geboden kans was evenwel mooi om zo in het voetbal actief te blijven, temeer ik na mijn carrière actief wou blijven in het voetbal.”
“Als 6-jarige ben ik begonnen bij Drogenbos, om nadien mijn jeugdopleiding verder te zetten bij Rhodienne Verrewinkel. Die speelden op dat moment in vierde klasse en daar heb ik het geschopt tot de eerste ploeg. Wat velen niet weten is dat ik tot en met mijn tweede jaar in het herenvoetbal veldspeler ben geweest.”
“Op mijn 19de had ik een zware knieblessure en moest ik noodgedwongen anderhalf jaar stoppen met voetballen. Ik ben dan herbegonnen in 3de provinciale bij Pamel 88, waar ik door omstandigheden in doel ben beland. Eigenlijk had ik dat altijd al willen doen. Ik deed dat blijkbaar niet slecht want ik ben daarna nooit meer uit doel geweest. Na één jaar Pamel 88 ben ik overgestapt naar Denderzonen Pamel, waar ik zeven jaar heb gespeeld. In het eerste jaar zijn we dan rechtstreeks gepromoveerd naar tweede provinciale. Na de overname ben ik nog één jaar gebleven en ben dan overgestapt naar 1ste provincialer Strombeek. Mijn passage daar was evenwel van korte duur, waarna ik ben vertrokken naar Sint-Gillis-Dendermonde. Daar heb ik zeven mooie jaren gekend.”
“Na het eerste jaar zijn we gepromoveerd naar 2de provinciale, waarna we telkens hebben meegestreden voor de eindrondetickets. Leuk is ook dat we in ons promotiejaar op de tweede plaats geëindigd zijn met 73 punten. Enkel KSK Beveren telde één puntje meer. Aan mijn periode in Sint-Gillis heb ik veel mooie vriendschappen overgehouden, we hebben trouwens nog regelmatig contact.”
“De laatste twee jaar heb ik dan het doel verdedigd van TK Meldert. Aangezien ik in Roosdaal woon was dit een serieus stuk dichter bij huis. Het is trouwens een ploeg met een mooie geschiedenis en een prachtig complex. Dit was wellicht de meest kwalitatieve groep waarmee ik heb samengespeeld. We zijn tweemaal op rij vice-kampioen geweest en hebben de Beker van Oost-Vlaanderen gewonnen.”
“De mooiste herinneringen zijn de titel met Denderzonen Pamel, de promotie met Sint-Gillis-D. en de winst voor de Beker van Oost-Vlaanderen met TK Meldert. Uiteraard zijn de allermooiste de vriendschappen die ik doorheen de jaren heb opgebouwd. Zo heb ik mijn vrouw leren kennen in mijn periode bij Denderzonen. Ik hoor bijna dagelijks Jeroen Moortgat uit mijn periode bij Sint-Gillis-D.. Daarnaast is er ook nog een groepje -weekend Ardennen – waarmee we regelmatig iets doen, maar waarmee nooit tot in de Ardennen zijn geraakt.”
“Als ik terugdenk aan de trainers dan zijn er twee die spontaan in mijn gedachten komen. Dit is Hans Canipel, uit mijn periode bij Sint-Gillis-D.. Hans kon een groep vormen die voor elkaar vocht op het veld. Anderzijds heb je ook Jeroen Winderickx van TK Meldert, die tactisch veruit de beste trainer was en wellicht onder zijn niveau actief is. Van hem heb ik veel opgestoken. Ook de broers Wesley en Dimitri Van Essche zorgden er voor dat het fijn was op Meldert. Het is grotendeels door hen dat ik wil verder doen in het voetbal.”
“Sportief zal ik voornamelijk actief zijn als trainer bij Borchtlombeek en daarnaast zal ik, zoals velen, mij in het padel storten of met de koersfiets rijden. Maar ongetwijfeld zal de meeste van mijn vrije tijd worden opgeëist door mijn twee kinderen.”
Voetbal – 2de provinciale C (M) – TK Meldert
