Ook Laura Broekaert hangt haar voetbalschoenen aan de haak. In onze rubriek ‘Schoenen on den oak’ blikt de speelster van FC Bosdam Beveren dames A terug op een mooie voetbalcarrière, die haar van het provinciale voetbal tot het interprovinciale niveau bracht.
Laura, je stopt op relatief jonge leeftijd. Waarom neem je deze beslissing?
“Deze zomer word ik 28 jaar, dus stoppen heeft zeker niet met mijn leeftijd te maken. Het is eerder een combinatie van verschillende factoren. De belangrijkste reden is dat ik het plezier in het voetbal een beetje ben kwijtgeraakt. Wanneer je jezelf regelmatig naar trainingen en wedstrijden moet sleuren, dan voel je dat er iets niet meer klopt. Daarnaast heb ik de voorbije drie seizoenen bij Bosdam mijn job als kinesist en personal coach vaak op de tweede plaats moeten zetten om alles gecombineerd te krijgen. Daar wil ik nu opnieuw meer aandacht aan besteden. Bovendien kriebelt het om nog een studie via afstandsonderwijs te starten, dus wat extra vrije tijd is zeker welkom.”
Hoe is jouw voetbalverhaal begonnen?
“Ik begon op mijn vijfde te voetballen bij VVE Hansbeke. Daar speelde ik tot mijn dertiende samen met de jongens. Af en toe mocht ik ook al eens depanneren bij de ploeg van mijn broer, een leeftijdscategorie hoger. Op mijn dertiende zette ik het voetbal even stop, maar op mijn zeventiende begon ik opnieuw bij FC Poesele in tweede provinciale. Daar beleefde ik acht fantastische seizoenen. Tijdens mijn laatste seizoen bij Poesele kreeg ik ook de kans om aan te sluiten bij Futsal ARB Hamme, het huidige Futsal Lokeren, in eerste nationale. Dat heeft wellicht mee de deur geopend naar een volgende stap, want uiteindelijk heb ik de voorbije drie seizoenen ook op een hoger niveau kunnen spelen bij FC Bosdam Beveren.”
Met welk gevoel neem je afscheid van het voetbal op provinciaal en nationaal niveau?
“Met een heel voldaan gevoel. Bij Poesele heb ik me jarenlang enorm geamuseerd en prachtige momenten beleefd. Nadien kreeg ik nog de kans om op een hoger niveau te spelen, waardoor ik het gevoel heb dat ik alles uit mijn carrière heb gehaald.”
Blijf je actief in de sport?
“Ja, zeker. Ik blijf actief bij Futsal Sporting Lokeren, dus het is geen volledig afscheid van het voetbal. En zeg nooit nooit: misschien begint het na een tijdje rust opnieuw te kriebelen.”
Wat is jouw mooiste herinnering?
“Kampioen spelen en promoveren met Poesele blijft zonder twijfel het absolute hoogtepunt. Niet alleen dat ene moment, maar eigenlijk het hele seizoen en de weg ernaartoe waren fantastisch. Dat kunnen beleven met een hechte vriendengroep, zowel op als naast het veld, maakt die herinnering extra bijzonder.”
Welke personen hebben een belangrijke rol gespeeld in jouw carrière?
“Mijn neef verdient een speciale vermelding omdat hij mij in de tuin de eerste baltoetsen heeft aangeleerd. Ook mijn eerste jeugdtrainer, Jo De Muer, heeft altijd in mij geloofd en dat heeft veel betekend. Verder wil ik Sanne Vanduffel en Jana Vanduyse bedanken. Zij haalden me uit het niets naar het nationale futsal, wat uiteindelijk ook mee geleid heeft tot mijn avontuur op interprovinciaal niveau in het veldvoetbal. Tot slot wil ik uiteraard ook Dimitri Boon bedanken, mijn coach tijdens mijn drie seizoenen bij Bosdam. Hij gaf me de kans om mij te bewijzen op interprovinciaal niveau, ondanks het feit dat ik uit tweede provinciale kwam. Het vertrouwen dat ik voelde, werkte enorm motiverend en gaf me het geloof dat ik mijn plaats in de ploeg kon afdwingen.”
Voetbal – Interprov. A (V) – FC Bosdam Beveren dames A
