a een schitterend seizoen strandde SVH Waasmunster in de derde wedstrijd van de eindronde. Oostakker trok uiteindelijk met 4-1 aan het langste eind, al vertellen die cijfers niet helemaal het verhaal van de wedstrijd. We blikten samen met Wesley De Nul terug op de eindrondewedstrijd én op een seizoen dat bij SVH Waasmunster nog lang zal nazinderen.
“We zijn eigenlijk te slap aan de wedstrijd begonnen” luidt het bij Wesley De Nul. “Oostakker vond gemakkelijker de vrije man en was telkens gretiger op die tweede bal. Na een twintigtal minuten herstelden we het evenwicht wat beter. Op dat moment werd er een fout gemaakt op Senne Vereecken, die alleen doorgebroken was net voor de zestien. Senne ging nog door en scoorde, maar de scheidsrechter floot de fout en gaf enkel geel. Volgens mij had hij daar voordeel moeten gegeven worden. Tijdens de rust gaf de scheidsrechter ook toe dat hij die fase verkeerd geïnterpreteerd had.”
“Een 0-1 ruststand zou misschien wat gevleid geweest zijn, want Oostakker was in het spel de betere ploeg tijdens de eerste helft. Maar echte grote kansen hadden ze ook niet afgedwongen. Misschien had zo’n voorsprong ons wel geholpen om meer bevrijd te spelen.”
“Ook na de rust kwamen we iets te slap uit de kleedkamer. Na balverlies liepen we op een counter en viel de 1-0. Nog geen twee minuten later volgde een strakke voorzet en kopte Hugues de 2-0 mooi binnen. Na die 2-0 kwamen we eigenlijk beter in de wedstrijd, zowel voetballend als qua duelkracht. Dat resulteerde in een penaltyfout op Rune Thierens, die ik zelf kon omzetten naar 2-1. Even later trok Senne Vereecken met een rush door het midden, maar zijn schot ging via de binnenkant van de paal en de keeper niet binnen. Dat was een kantelmoment.”
“Daarna moesten we risico’s nemen om de aansluitingstreffer te zoeken en kregen we nog ongelukkig de 3-1 en uiteindelijk ook de 4-1 binnen. Misschien zij het wat overdreven cijfers voor het wedstrijdbeeld, al viel er niets af te dingen op de overwinning van Oostakker. Zij toonden over de hele wedstrijd net iets meer drive en bewegelijkheid.”
“Toch verlaten we deze eindronde met opgeheven hoofd. Iedereen droomde van de finale en van de stap naar tweede provinciale. Dat zou historisch geweest zijn voor Hardy. Maar als je kijkt naar het volledige seizoen, dan mogen we enorm trots zijn.”
“Dit seizoen zal sowieso de geschiedenisboeken van de club ingaan. Een derde plaats, 63 punten, eindronde én de meeste clean sheets met vijftien wedstrijden zonder tegendoelpunt. En dat allemaal na ons fantastische kampioenenseizoen vorig jaar. Hardy zat echt op een roze wolk. Voor het seizoen werden we door sommigen zelfs nog als degradatiekandidaat genoemd.”
“De mix van jong talent en ervaring maakte dit resultaat mogelijk. We hadden een collectief sterk geheel met een uitstekend sluitstuk in doelman Bertus Van Overmeiren. Ook een grote pluim voor coach Timo Anthuenis, die telkens met een sterk tactisch plan klaarstond en er bovendien in slaagde om vijf nieuwe spelers perfect in te passen.”
“Daarnaast wil ik zeker ook onze voorzitter Luc Van Hecke en het ganse ckubbestuur vermelden. Al twee seizoenen heerste hier de mentaliteit van ‘niets moet, alles mag’. De verstandhouding tussen bestuur en technische staf zit uitstekend en dat zorgt ervoor dat Hardy als club blijft groeien.”
“Zelf doe ik er op mijn veertigste nog een jaartje bij. Zolang de blessures wegblijven en de trainer mij kan gebruiken, blijf ik graag doorgaan. Volgend seizoen starten we ook met een B-ploeg in vierde provinciale. Meer kunnen we daar voorlopig nog niet over kwijt, maar het toont wel dat spelers graag naar Hardy komen. Voor de kansen die ze krijgen, voor de vriendschap en sfeer binnen de club en vooral voor de liefde voor het spelletje.”
Voetbal – 3de provinciale – eindronde (M) – SVH Waasmunste
