Jannick Brys hangt zijn basketbalschoenen (voorlopig?) aan de haak. Na meer dan dertig jaar op het basketbalveld kiest hij ervoor om een stap terug te zetten. Met Sportregio.be blikt hij terug op een mooie carrière.
Welke leeftijd heb je momenteel en om welke reden stop je?
“Volgende week word ik 38 jaar. Na meer dan dertig jaar basketbal denk ik dat mijn lichaam stilaan genoeg heeft gegeven. Mentaal zou ik gerust nog enkele jaren kunnen doorgaan, maar fysiek hebben de vele kleine blessures doorheen de jaren ervoor gezorgd dat ik niet meer alles kan doen zoals vroeger.”
Hoe en waar is het allemaal begonnen voor jou? Graag een overzicht van je sportieve loopbaan.
“Ik ben begonnen bij Scheldejeugd Temse. Later speelde ik ook nog voor Hamme, Bazel en uiteindelijk Waasmunster. Soms heb ik het gevoel dat er misschien nog meer had ingezeten, maar vooral tussen mijn 23ste en 26ste kreeg ik af te rekenen met verschillende blessures. Daardoor heb ik nooit echt voluit kunnen gaan om nog hogerop te raken. Anderzijds speelde ik ook graag samen met vrienden, waardoor ik bewust lokaal ben gebleven.”
Met welk gevoel verlaat je het actieve sporten op nationaal/provinciaal niveau?
“Met een goed gevoel. Natuurlijk is het jammer dat blessures mij doorheen de jaren wat hebben afgeremd, maar als ik terugblik, kan ik alleen maar tevreden zijn. Ik heb heel wat mooie momenten beleefd en veel plezier gehad op en naast het terrein.”
Blijf je nog actief in de sport, bijvoorbeeld als trainer of recreatief sporter?
“Ik blijf zeker actief. Momenteel focus ik mij vooral op het recreatieve wielrennen. Toch sluit ik de deur niet volledig. Als ik tegen september verlost ben van enkele aanslepende blessures en het basketbal begint opnieuw hard te kriebelen, dan trek ik misschien toch nog eens mijn basketbalschoenen aan. Daarnaast heb ik ook een sterk groeiende zaak en twee kinderen thuis, dus het zal afhangen van de tijd die ik nog kan vrijmaken.”
Wat is de mooiste herinnering aan je sportieve carrière?
“Ik heb heel wat mooie herinneringen, zowel individueel als met de ploeg. Als ik er één moet uitkiezen, dan denk ik meteen aan mijn periode bij Hamme, waar we twee jaar op rij kampioen speelden. Dat waren fantastische jaren. We hadden een ploeg die perfect in elkaar zat. Iedereen kende zijn rol en wist wat er van hem verwacht werd. Dat is volgens mij nog altijd de sleutel tot succes.”
Wie heeft als trainer een blijvende indruk op jou gemaakt of een belangrijke rol gespeeld in je sportcarrière?
“Zonder twijfel Luc De Pauw. Hij heeft mij het meeste bijgeleerd en had de gave om het maximale uit zijn spelers te halen. Bij de jeugd heb ik ook een fantastisch jaar beleefd onder Wim Van Peteghem. De voorbije jaren had ik dan weer een bijzonder goede band met Jeroen Gerlo.”
Zijn er naast je trainers nog andere mensen die belangrijk zijn geweest in je sportloopbaan?
“Uiteraard zijn er heel wat ploegmaats, vrienden en familieleden geweest die mij altijd gesteund hebben. Basketbal is uiteindelijk een ploegsport en zonder de mensen rondom jou beleef je nooit dezelfde mooie momenten.”
Tot slot?
“Het blijft jammer dat blessures mij doorheen de jaren soms hebben afgeremd, maar uiteindelijk kijk ik terug op een mooie en leuke carrière. En wie weet passeer ik volgend seizoen toch nog eens bij Bouncewear voor een nieuw paar schoenen. Als ik het echt niet kan laten…”
Basketbal – 3de provinciale A (M) – BBC Wasocub Waasmunster
