Na een voetbalcarrière van een kwarteeuw heeft de 32-jarige Kirsten Van Dessel beslist om haar voetbalschoenen aan de haak te hangen. In onze rubriek ‘Schoenen on den oak’ blikt ze terug op een parcours vol kampioenstitels, nationale selecties, mooie vriendschappen en onvergetelijke herinneringen.
Om welke reden stop je?
“Ik heb ongeveer 25 jaar gevoetbald. De belangrijkste reden waarom ik stop, is de afstand en de tijd die het voetbal van mij vroeg. Ik woon tegenwoordig in Gent, terwijl ik speelde bij Melsele in een Antwerpse reeks. Vorig seizoen twijfelde ik al om te stoppen, maar ik heb toen beslist om er toch nog een jaar bij te doen. De combinatie van werk, trainingen, wedstrijden en de verplaatsingen tussen werk, voetbal en thuis werd uiteindelijk te zwaar.é
Hoe en waar is het allemaal begonnen voor jou? Graag een overzichtje van je sportieve loopbaan.
“Mijn voetbalverhaal begon bij Kallo. Daarna maakte ik de overstap naar de dames van KSK Beveren, dat toen net aan zijn allereerste seizoen begon. Dat was mijn eerste echte damesploeg en daar heb ik een fantastische periode beleefd. We werden meermaals kampioen en ik heb er voetbal op niveau leren kennen.”
“Een bijzonder hoogtepunt uit die periode was mijn selectie bij de nationale U17. Ik mocht toen zelfs tegen Wales spelen. Het vlaggetje van Wales heeft nog steeds een plaatsje in mijn herinneringsdoos.”
“Na KSK Beveren trok ik naar Sinaai Girls, waar ik opnieuw een heel mooie en leerrijke periode heb meegemaakt. Doorheen de jaren zijn daar heel wat vriendschappen ontstaan. Vervolgens speelde ik nog bij Rupelmonde, Kruibeke en Temse. Daarnaast kwam ik ook uit voor Groenendaal, een katholieke ploeg uit Antwerpen.”
“Later werd ik gecontacteerd door Guan met de vraag of ik opnieuw op nationaal niveau wilde spelen. Die kans heb ik met beide handen gegrepen en zo kwam ik terecht bij Bosdam Beveren. Ik had toen wel één voorwaarde: het voetbal moest serieuzer geworden zijn op vlak van discipline, feesten, drinken en agressie op het veld. Mijn antwoord was toen: “Ouder en wijzer word je met de jaren.”
“Mijn carrière sluit ik nu af bij Svelta Melsele, een club waarvoor ik heel dankbaar ben. Ik wil Nikita Smet bedanken voor de kansen die ik er gekregen heb.”
Met welk gevoel verlaat je het actieve sporten op nationaal/provinciaal niveau?
“Ik verlaat het actieve veldvoetbal met een goed gevoel. Ik kijk met veel plezier terug op alles wat ik in het voetbal heb mogen meemaken. Ik heb enorm veel mooie momenten beleefd, geweldige mensen leren kennen en herinneringen gemaakt die ik voor altijd zal koesteren.”
Blijf je nog actief in de sport, bijvoorbeeld als trainer of recreatief sporter?
Ik blijf zeker actief in het voetbal. Momenteel speel ik futsal bij Gantoise. Nieuwe speelsters zijn trouwens nog altijd welkom om ons team te versterken. Onze wedstrijden vinden plaats op zondag in de late namiddag of avond.”
“Een terugkeer naar het veldvoetbal sluit ik ook niet volledig uit. Ik ben niet van plan om bij een ploeg dichter bij huis te beginnen, maar als ik het voetbal toch opnieuw zou missen, dan zou ik zonder twijfel terug aankloppen bij Melsele.”
Wat is de mooiste herinnering aan je sportieve carrière?
“Dat is moeilijk te beantwoorden, omdat ik zoveel mooie momenten heb meegemaakt. Het kampioenschap met KSK Beveren blijft natuurlijk speciaal. Maar even belangrijk zijn de geweldige sfeer binnen de ploeg, de trainingen, de uitstappen, de wedstrijden en alle vriendschappen die door het voetbal zijn ontstaan.”
“Ook mijn selectie voor de nationale U17 en de wedstrijd tegen Wales behoren zonder twijfel tot de hoogtepunten van mijn carrière.”
Wie heeft als trainer of trainster een blijvende indruk op jou gelaten of een belangrijke rol gespeeld in je sportcarrière?
Doorheen mijn carrière heb ik met heel wat trainers mogen samenwerken die elk op hun manier hebben bijgedragen aan mijn ontwikkeling als speelster en als persoon. Ik ben hen daar allemaal dankbaar voor.
Zijn er naast je trainers nog andere mensen die belangrijk zijn geweest in je sportloopbaan?
“Absoluut. In de eerste plaats wil ik mijn ouders en grootouders bedanken voor alle steun die ik gekregen heb. Vooral mijn papa kwam vaak kijken naar mijn wedstrijden. Ook mijn grootouders stonden vroeger bijna elk weekend langs de lijn. Zonder hun steun en betrokkenheid zou mijn voetbalverhaal er helemaal anders hebben uitgezien.”
“Ik kijk met veel dankbaarheid terug op mijn carrière. Het voetbal heeft mij niet alleen sportieve hoogtepunten bezorgd, maar ook vriendschappen en herinneringen voor het leven.”
Een mooie en warme afsluiter van een carrière die begon in Kallo en eindigt bij Svelta Melsele, met onderweg kampioenstitels, een nationale selectie en vooral heel veel voetbalplezier. Veel succes gewenst aan Kirsten in haar verdere sportieve avontuur bij Gantoise Futsal.
Voetbal –Interprov. B (V) – Svelta Melsele dames A
