In onze rubriek ‘Schoenen on den oak’ laten we sporters die een stap terugzetten of afscheid nemen van hun actieve carrière terugblikken op hun sportieve parcours. Deze keer is het de beurt aan Nand De Klerck van VOS Reinaert. Op zijn 33ste kiest hij ervoor om een punt te zetten achter zijn carrière bij het eerste elftal. Helemaal afscheid nemen van de sport doet hij echter niet, want zowel binnen als buiten de lijnen blijft hij actief.
“Ik word in september 33 jaar”, vertelt Nand. “Ik stop bij het eerste elftal, maar zal wel nog af en toe spelen bij de recreatieve reserven van de club. Daarnaast blijf ik ook actief als bestuurslid bij VOS Reinaert. De beslissing om een stap terug te zetten is een combinatie van verschillende factoren. Mijn vriendin en ik verwachten ons eerste kindje in oktober en dat vraagt natuurlijk de nodige tijd en aandacht. Daarnaast wil ik me meer toeleggen op triatlon, een sport waarin heel wat trainingsuren kruipen. Dan moet je keuzes maken. Bovendien staat er bij VOS een sterke lichting eigen opgeleide jeugdspelers klaar om de fakkel over te nemen. Dat maakt dit voor mij een mooi en logisch moment om een stap opzij te zetten.”
Opvallend is dat Nand pas relatief laat met voetbal begon. “Ik ben eigenlijk pas op mijn 22ste beginnen voetballen. Daarvoor had ik andere hobby’s zoals scoutsleiding, wielrennen en turnen. Maar de voetbalmicrobe begon toch te hard te kriebelen. Ik ben gestart bij de recreatieve ploeg van VOS Reinaert, ‘Den Drei’, nadat vrienden van de scouts uit Sint-Niklaas me eens meenamen. Ik heb altijd bij dezelfde club gespeeld en ben in enkele seizoenen doorgegroeid van de derde ploeg naar het eerste elftal.”
Naast het veldvoetbal was hij ook actief in het minivoetbal. “Ik speelde onder meer bij Milaus Santa Fé in Sint-Gillis-Waas. Dat was een fantastische periode, ook al bestaat die club ondertussen niet meer. Momenteel speel ik bij Tereken FC.”
Wanneer hij terugblikt op zijn periode bij het eerste elftal, overheerst vooral trots. “Ik heb me enorm geamuseerd op het veld en hou echt van het spelletje. Ik ben trots op wat we met de club en met het eerste elftal van VOS hebben opgebouwd. De stap van recreatief naar vierde provinciale was niet evident, maar ondertussen draaien we goed mee in de reeks. En dat met behoud van onze kernwaarden: vriendschap, inclusie, iedereen moet kunnen sporten, spelen voor het plezier en de trots van de ploeg, en niet voor het geld.”
Helemaal afscheid nemen van de sportwereld doet hij niet. “Via mijn job bij Voetbal Vlaanderen blijf ik uiteraard nauw betrokken bij het voetbal. Daarnaast blijf ik ook nog sporadisch meespelen bij ‘Den Drei’, waar het voor mij allemaal begonnen is. Tegelijk wil ik me meer toeleggen op triatlon. Ik heb al enkele halve triatlons afgewerkt en mik erop om in 2027 een volledige triatlon tot een goed einde te brengen.”
Aan mooie herinneringen geen gebrek. “Ik was nooit de speler met de meeste goals of assists. Daarvoor ben ik misschien iets te laat begonnen met voetballen en beschik ik eerlijk gezegd ook niet over de beste voeten of het grootste talent. Maar ik heb wel altijd alles gegeven voor de ploeg en de club. Een van de mooiste momenten was het afsluiten van dit seizoen. We speelden sterk tegen de topploegen en hadden een fijne, sportieve reeks. Na de laatste wedstrijd gaf voorzitter en goede vriend Jorik Jacob een afscheidswoord dat me echt heeft geraakt.”
Ook een wedstrijd tegen VK Tielrode staat nog in zijn geheugen gegrift. “De thuisoverwinning met 5-2 tegen Tielrode, op de slotspeeldag twee seizoenen geleden, blijft me zeker bij. Ik kon toen nog een assist geven. Maar eigenlijk is het bij VOS altijd feest, winnen of verliezen.”
Doorheen zijn carrière kruiste hij het pad van verschillende trainers die een blijvende indruk nalieten. “René Cool is de eerste trainer die mij de kans gaf bij het eerste elftal. Dat was een heel mooie periode. Daarnaast heb ik ook fantastische jaren gekend onder Jan van Kemseke, Maarten Beirnaert en Patrick Goris. Echte VOS-mensen met een groot hart voor de club, die perfect wisten hoe ze met onze groep moesten omgaan, wat niet altijd evident is”, lacht hij. “Ook onze délégué Eddy Raes wil ik zeker vermelden voor alle fijne momenten en zijn jarenlange engagement.”
Wanneer gevraagd wordt naar mensen die belangrijk zijn geweest in zijn sportieve loopbaan, hoeft Nand niet lang na te denken. “Eigenlijk zijn dat er te veel om op te noemen. De ploegmaats met wie je jarenlang samen speelt, worden vrienden voor het leven. Ik zou mensen tekort doen door hier namen te noemen, maar iedereen die mee geschreven heeft aan dit verhaal, weet wel wie ik bedoel.”
Tot slot heeft Nand ook nog een boodschap voor Sportregio.be. “Tot slot wil ik ook jullie bedanken, Ronny en Marijn. Wat jullie met Sportregio.be doen, leeft echt binnen de clubs. Of het nu gaat over blessure-updates, selecties of wedstrijdverslagen: het wordt gelezen en gewaardeerd. Blijf dat vooral verderzetten.”
Een mooier compliment kunnen we ons bij Sportregio.be moeilijk wensen. Wij bedanken Nand voor het gesprek en wensen hem veel succes met zijn nieuwe uitdagingen, zowel als toekomstig papa, als binnen de triatlonsport en natuurlijk ook bij VOS Reinaert.
Voetbal – 4de provinciale F (M) – VOS Reinaert
