Na meer dan twintig jaar in het shirt van VC Panda’s Lokeren komt er een einde aan de actieve volleybalcarrière van Tijs Vervaet. De bijna 33-jarige Lokeraar bleef zijn volledige loopbaan trouw aan de Panda’s en groeide mee van de provinciale reeksen naar een avontuur in derde nationale. Met heel wat mooie herinneringen op zak kiest hij nu bewust voor meer tijd met zijn gezin, al verdwijnt het volleybal zeker niet uit zijn leven. In onze rubriek ‘Schoenen on den oak’ blikt Tijs terug op zijn sportieve parcours.
‘Drie kinderen, twee halve knieën en de flexibiliteit van een plank’
“Ik ben momenteel 32 jaar, bijna 33. Ondertussen heb ik drie kinderen, twee halve knieën en de flexibiliteit van een plank”, lacht Tijs. “Dat zijn toch signalen dat het stilaan tijd wordt om een stapje terug te zetten.”
Een volledige carrière bij VC Panda’s Lokeren
“Ik ben op mijn elfde begonnen bij de Panda’s in Lokeren en ben mijn hele carrière trouw gebleven aan de club. Tot mijn zeventiende doorliep ik alle jeugdreeksen, waarna ik stap voor stap de provinciale afdelingen heb doorlopen. Twee jaar geleden mochten we zelfs proeven van derde nationale. Dat was een mooie beloning voor al het werk dat we als ploeg geleverd hadden.”
‘Het is mooi geweest’
“Het is mooi geweest. Mogelijks zal ik het competitieve volleybal wel missen, maar ik kijk er ook naar uit om in de weekends wat meer tijd met mijn gezin door te brengen. Bovendien kan ik met mijn maten blijven spelen bij OntsPanda in de VOBOG-competitie. Zo blijf ik toch met volleybal bezig, maar zonder de druk van de competitie. Ik blijf zeker actief. Ik ga dus enerzijds recreatief spelen bij OntsPanda en hoop anderzijds ook bij Walivol opnieuw wat actiever mee te doen. Helemaal afscheid nemen van de sport zit er dus niet in.”
Een kampioenstitel om nooit te vergeten
“Mijn mooiste herinnering blijft de eerste keer dat we kampioen werden in tweede provinciale. We wonnen ’s morgens onze wedstrijd in Zele en daarna hebben we de hele dag gefeest, met alle gevolgen van dien. Dat zijn momenten die je voor altijd bijblijven.”
Frank Vanhove maakte het verschil
“Als ik één trainer moet noemen, dan is dat zonder twijfel Frank Vanhove. Hij bracht onze ploeg van de onderste regionen in eerste provinciale naar een derde plaats en een seizoen later zelfs naar een tweede plaats en promotie naar derde nationale. Hij kon streng zijn, maar tegelijk hebben we ontzettend veel gelachen met zijn uitspraken en zijn ‘bemoedigende’ opmerkingen richting de tegenstander, maar soms ook richting onze eigen ploeg.”
Een familie die altijd achter mij stond
“Mijn ouders zijn van het begin tot het einde bijna op elke wedstrijd aanwezig geweest. Niet alleen als supporter, maar ook door zich actief in te zetten binnen de club. Mijn papa gaf zelfs een tijd training toen er geen jeugdtrainer beschikbaar was. Mijn mama zat tijdens bijna elke thuismatch aan het wedstrijdblad. Samen met mijn broer Seppe, die ook op het veld stond, en mijn zus, die geregeld kwam supporteren, werden de wedstrijden echte familie-uitjes. Zonder hen was mijn volleybalverhaal nooit hetzelfde geweest.”
“Natuurlijk wil ik ook mijn vrouw Rani bedanken voor de vele weekends die ze alleen op de gasten gelet heeft, terwijl ik mijn hobby kon beoefenen. Het voordeel is dat ze zelf altijd gespeeld heeft en weet hoe belangrijk de aanwezigheid in een teamsport is. “
Volleybal – Promo 1 (M) – VC Panda’s Lokeren
