Na een mooie voetbalcarrière neemt Anthony De Boey afscheid van het provinciale voetbal. De 33-jarige Klingenaar kiest bewust voor zijn jonge gezin, nadat hij jarenlang met hart en ziel zijn hobby combineerde met een drukke job en het familieleven. Het afscheid komt niet onverwacht, want de beslissing lag al vast nog vóór de start van het voorbije seizoen. In onze rubriek ‘Schoenen on den oak’ blikt Anthony terug op een carrière vol mooie momenten, met als absolute hoogtepunt de titel met zijn geliefde KSK Klinge.
‘Mijn lichaam gaf aan dat het genoeg geweest was’
“Momenteel ben ik 33 jaar. De belangrijkste reden waarom ik stop met voetballen is mijn jonge gezinnetje. Ik ben een echte familieman en wil mijn tijd nu wat meer aan hen besteden. De combinatie van een drukke job, een groot engagement voor mijn hobby en een jong gezin is niet eenvoudig. Bovendien voelde mijn lichaam – tegen het einde van het seizoen – echt aan als ‘op’. Dat was voor mij het signaal om op tijd te stoppen en niet in de val te lopen van ‘het seizoen te veel’.”
Terug naar waar het allemaal begon
“Ik ben begonnen waar het uiteindelijk ook geëindigd is: KSK Klinge. Op vier en een half jaar zette ik mijn eerste stappen op het trainingsveld waar ik dit seizoen ook afscheid nam. Tussendoor heb ik ongeveer zeven jaar elders gespeeld: twee seizoenen bij KFC Sporting Sint-Gillis-Waas en daarna vijf jaar bij FCN Sint-Niklaas. Daar werden we drie keer kampioen. Nadien viel die ploeg wat uiteen en verdween bij velen het plezier. Voor mij was de keuze snel gemaakt: ik wilde opnieuw genieten van het voetbal en keerde terug naar de club waar alles begonnen was.”
Met een voldaan gevoel afscheid nemen
“Ik kijk met een voldaan gevoel terug op mijn carrière in het provinciale voetbal. Mijn beslissing stond eigenlijk al vast nog voor het seizoen begon. Op Klinge valt er altijd wel iets te beleven, met de nodige ups en downs die elkaar soms snel opvolgen, maar vooral heb ik er enorm veel plezier beleefd.”
“Een bijzonder detail ontdekte ik pas na mijn laatste wedstrijd. Een goede vriend wees me erop dat ik in mijn laatste seizoen zowel de eerste als de laatste competitiegoal van KSK Klinge had gemaakt. Dat is toch iets waar ik veel waarde aan hecht.”
Voetbal even loslaten, nieuwe uitdagingen wachten
“Momenteel heb ik geen concrete plannen om actief te blijven in het voetbal. Ik wil eerst even afstand nemen na al die jaren van toewijding. Wel heb ik me beschikbaar gesteld om spelers die op fysiek vlak een achterstand hebben te begeleiden binnen de nieuwe technische staf van KSK Klinge.”
“Daarnaast kijk ik uit naar enkele loopwedstrijden en een aantal fietsklassiekers. Ooit zou ik ook graag de Roc Du Maroc rijden, maar dat blijft voorlopig nog een verre droom. Eerst mogen de kindjes wat ouder worden.”
Kampioen spelen met de ploeg van je dorp
“Mijn mooiste herinnering is zonder twijfel het kampioenschap met KSK Klinge. Het bleef spannend tot op de laatste speeldag. Een voormalige trainer zei altijd: ‘Op het einde van de rit sta je waar je moet staan.’ Kampioen worden met de ploeg uit het dorp waar je bent opgegroeid, is iets heel bijzonders.”
“Wat dat succes nog mooier maakte, waren onze supporters. KSK Klinge beschikt volgens mij over de trouwste aanhang van heel provinciale. Dat we hen iets konden teruggeven, blijft een machtig gevoel.”
“Ook mijn allerlaatste wedstrijd zal ik nooit vergeten. We kregen de kans om afscheid te nemen tegen de invincibles van SK Beveren. Dan plots tegenover spelers staan als Christian Brüls, Laurent Jans en Bruno Godeau… We hebben alle hoeken van het veld gezien en de longen uit ons lijf gelopen, maar wel met een grote glimlach. Mooier kon ik mijn carrière eigenlijk niet afsluiten.”
Trainers die een blijvende indruk nalieten
“Ik heb het geluk gehad om onder heel wat sterke trainers te mogen spelen. Met Danny Pfaff werd ik kampioen en zijn verhalen waren altijd geweldig om naar te luisteren. Ook Michelet, Van Rumst en Strobbe hebben elk op hun eigen manier een grote indruk op mij gemaakt.”
“Toch blijft Tonny Pollet voor mij een bijzondere naam. Hij was de trainer bij wie het allemaal begon. Niet alleen een uitstekende trainer, maar vooral ook een prachtig mens.”
Mijn familie stond altijd langs de zijlijn
“Mijn ouders hebben een enorm belangrijke rol gespeeld in mijn voetbalcarrière. Ook mijn grootouders waren wekelijks aanwezig, met in het bijzonder mijn mama en oma. Geen enkel terrein was te ver, nooit was het te koud of te nat. Ze stonden er altijd. Na elke wedstrijd volgde onderweg naar huis steevast een uitgebreide nabespreking van de match. Dat zijn herinneringen die ik enorm koester.”
“Tot slot wil ik ook mijn eigen gezinnetje bedanken. Voor alle steun die ze mij gaven en voor het geloof dat ze altijd in mij hebben gehad. Zonder hen was dit verhaal nooit hetzelfde geweest.”
Voetbal – 3de provinciale E (M) – KSK Klinge
