Na een carrière die zich bijna volledig afspeelde bij KFC Vrasene heeft de 33-jarige Steven beslist een punt te zetten achter zijn actieve voetballoopbaan. Blessures speelden daarbij een doorslaggevende rol. In onze rubriek Schoenen on den oak blikt hij terug op de hoogtepunten, de hechte kameraadschap en de trainers die een blijvende indruk op hem nalieten.
“Ik ben momenteel 33 jaar en stop met voetballen omdat mijn lichaam niet meer mee wil. Dit seizoen heb ik enorm veel verschillende blessures gehad. Als je meer tijd bij de kinesist doorbrengt dan op een voetbalveld, dan weet je dat het tijd is om te stoppen.”
Steven speelde zijn volledige jeugd bij KFC Vrasene en groeide er door naar het eerste elftal. Enkel het voorbije seizoen trok hij het shirt aan van KFC Sporting Sint-Gillis-Waas. “Ik verlaat het voetbal met een heel positief gevoel. Ik heb mij altijd enorm geamuseerd en heb dankzij het voetbal veel mensen leren kennen. Niet alleen de wedstrijden en trainingen zal ik missen, maar zeker ook het napraten aan de toog en de onderlinge kameraadschap.”
Voorlopig blijft hij niet actief binnen het voetbal. “De komende periode wil ik vooral recreatief blijven sporten door te lopen en te fietsen.”
Hoewel Vrasene in 2024 kampioen werd, kiest Steven niet voor die titel als mooiste herinnering. “Dat seizoen stond voor mij vooral in het teken van mijn terugkeer na een knieoperatie. Mijn mooiste moment blijft mijn onverwachte debuut in het eerste elftal van Vrasene, toen de club nog in eerste provinciale speelde. Ook het seizoen waarin we tweede eindigden na Kruibeke zal me altijd bijblijven. De sfeer en de kameraadschap binnen die ploeg waren werkelijk uniek.”
Op de vraag welke trainer de grootste indruk naliet, hoeft Steven niet lang na te denken. “Dat is zonder twijfel Albert Cluytens. Hij gaf mij de kans om door te breken in het eerste elftal en maakte mij later ook kapitein. Zijn manier van voetballen paste perfect bij mij. In de tien à twaalf jaar dat hij mijn trainer was, hebben we volgens mij nooit één aanvaring gehad. De loopvormen op dinsdagtraining kan ik vandaag nog altijd met mijn ogen dicht lopen”, lacht hij. “Daarnaast wil ik ook Bryan Bultheel en Yves Michelet bedanken. Ook bij hen heb ik enorm genoten van de trainingen.”
“Naast mijn trainers zijn uiteraard ook mijn familie, ploegmaats en alle vrijwilligers van de club heel belangrijk geweest. Zonder hun steun en inzet had ik nooit zo lang van het voetbal kunnen genieten.”
Voetbal – Sp. Sint-Gillis/FC Vrasene
